இழந்ததும், உருவாக்கியதும்

"வானரங்கள் கனிக்கொடுத்து மந்தியொடு  கொஞ்சும்" மேற்கு தொடர்ச்சி மலையின் வளத்தைப் பற்றி நாம் பல பெருமைகள் பேசிக்கொண்டிருந்தாலும்/தெரிந்திருந்தாலும், மருத்துவ தாவரங்களை பொருத்தவரை வளமையிலும், வனப்பிலும் கிழக்குத் தொடர்ச்சி மலையும் குறைந்தது இல்லை. தமிழகத்தில் 80 கி. மீ   அகலமும், 32 கி.மீ  நீளமும் உடைய,இன்றைய திருவண்ணாமலை, வேலூர் மாவட்டங்களில் பரந்து, விரிந்து இருக்கும் பாலாறு ஓடுகின்ற ஜவ்வாது மலைத் தொடர் ஒரு சிறந்த உதாரணமாகும். சந்தனக் காடுகள் இயற்கையாக நறுமணம் தரும். இந்த மலைத் தொடர் சங்க இலக்கியத்தின் பிற்கால நூலாக கருதப்படும் 'மலைபடுகடாம்' நூலின் களமாக இருந்திருக்கின்றது. இரணிய  முட்டத்து பெருங்குன்றூர், பெரும் கௌசிகனாரால் நன்கன்  வேண்மானை  புகழ்ந்து எழுதப்பட்டதாக இருப்பினும் மலையை யானைக்கு ஒப்பிட்டு, சத்தத்துடன் விழும் அருவி நீரை யானையின் மதநீருக்கு ஒப்பிட்டு எழுதப்பட்டிருக்கிறது.

நெல்லி,. அசோகம், மா, புளி, மூங்கில், வாகை, பிரம்பு, வாழை, தினையும், வரகும், கருப்பஞ்சோலையும், விதவிதமான பூக்களையும் கொண்டிருந்த வளமைமிக்க கிழக்குத் தொடர்ச்சி மலையின் தென்மதிமங்களம் கிராமத்திலிருக்கும் நவ்வீர மலையும், ஜவ்வாது மலையினரின் இன்றைய நிலையும் கவலை அளிக்கிறது. இயற்கையாகவே இங்கு கிடைக்கும் வனப்பயிர்களும் சிறுமகசூல் பயிர்களையும், மூலிகை தாவரங்களையும் வளப்பதற்கான பயிற்சியும், தொழில்நுட்பமும், பொருளாதார உதவியும் கொடுத்து  சந்தைப்படுத்துகின்ற வாய்ப்பையும் வழங்க தவறியதால் 25 ஆண்டுகளுக்கு முன்னால் ஒரு இளைஞர் வனத்துறையுடனான மோதலில் மரணித்ததால் அரசு அலுவலர்களை எதிரியாக மனதில் கருதும் போக்கு, நம்பிக்கையின்மையும், வனவாசி மக்களை ஆந்திராவில் செம்மரம் வெட்டும் கூலிகளாக மாற்றியிருக்கிறது.

நன்னனின் தலைநகராய் இருந்த செங்கம், மேல்செங்கமலையும் இன்றைக்கும் கடுக்காயும், சந்தனமும், மாகாளி கிழங்கு (மலைநன்னாரி என்ற பரு நன்னாரி), மூங்கில், முதலியவை இயற்கையாக வளரக்கூடியக் காடுகளை கொண்டதாய் இருக்கிறது. 

மேற்குத் தொடர்ச்சி மலையின் பல்லுயிர் பெருக்கத்திற்கு கொஞ்சமும் குறைவில்லாத இந்த கிழக்கு மலைத்தொடர் வனப்பும், வளமும் மிக்கதாயிருப்பினும் மூங்கில், விளாமரம், தும்பை தகரை, பேய்யத்தி, புங்கு, எருக்கு, ஆலமரம், நெல், புளி, கொய்யா, நெல்லி, கரும்பு, பலா, எலுமிச்சை, மாதுளை, தானியம் மற்றும் சிறுதானியம் போன்ற உணவு பொருளுக்கு பஞ்சமில்லாதப்  பகுதியாகவும் இருந்தது. பல 100 ஆண்டுகள் பழமையானப் பெரிய மரங்கள், நீரோடைக்கருகே பீம்மன்னமடவுக்கு அருகே நிற்கின்ற மிகப்பெரிய மருதமரங்கள் ஜவ்வாது மலையின் சிறப்பாகும். ஆனால் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக  இந்த மலையில் இருந்த சந்தன மரங்களெல்லாம்  வெட்டி அழிக்கப்பட்டு மலைநன்னாரி தாவரங்கள், கிழங்குகள் எல்லாம் வியாபாரத்திற்காக தோண்டி எடுக்கப்பட்டுப் பணப்பயிருக்காகப் பட்டுப்பூச்சி மரம் (mulberry) வளர்த்தல் போன்ற தாவரங்களின் வளப்பதற்காக இயற்கையாக வளர்ந்த தாவரங்கள் அழிக்கப்பட்டன. மேலும் காட்டெருமைகள், யானைகள் போன்ற விலங்குகளும் வாழ்ந்து வந்தன, ஆனால் யானைகள் பிற்காலத்தில் வேறு இடங்களுக்கு இடம் பெயர்ந்துவிட்டன.  

பல வகை வண்டுகள், பூச்சிகள், பட்டாம் பூச்சிகள், தும்பி, வெட்டுக்கிளிகள், பாம்புகள்  போன்றவையும் காணப்படுகின்றன. 98% வனவாசி மக்கள் இருந்த இந்த பகுதியில் அவர்களுடையப் பாரம்பரியக் கலாச்சார பண்புகள், உணவுமுறைகள், மருத்துவ தாவரங்கள் பற்றிய அறிவு ஆகியவை அழிக்கப்பட்டு 70% மக்கள் மதுவுக்கு  அடிமையாக்கப்பட்டு, குறைந்த அளவு கல்வியுடனே படிப்பை நிறுத்தி வறுமையின் காரணமாகவும், புதிய இருசக்கர வாகனங்கள் வாங்கவேண்டுமென்ற அவாவிலும், கூரை வீடுகளை மாற்றி, நிரந்தர வீடுகள் கட்டவேண்டுமென்ற விருப்பத்தாலும், தங்கள் வாழ்வை பணயம் வைத்து செம்மரம் வெட்டும் கூலிகளாக மாறியிருக்கிறார்கள். அரசாங்கம் இங்கு ஆரம்ப சுகாதார நிலையங்களை ஏற்படுத்தி இருந்தாலும், வனத்துறை பள்ளிகளை நடத்தி வந்தாலும், மலைவாழ் சமூகத்தில் பெரிய மாற்றத்தை ஏற்படுத்த முடியவில்லை. ஓரளவு மாற்றம் வந்தாலும் கூட பள்ளிப் படிப்பிற்குப் பின்னர் இளைஞர்கள் தவறான வேலைகளுக்கு இழுக்கப்படுகிறார்கள். இயற்கை  வளமிருந்தும்  மூலிகை, காய்கறி பயிர்கள், வனத்தோட்ட பயிர்கள், சிறுதானியங்கள் வளர்ப்பதற்கான வாய்ப்பிருந்தும், தன்னார்வ தொண்டு நிறுவனங்கள் சிறிய அளவில் சந்தை வாய்ப்பை ஏற்படுத்துவதற்கும்  மனமாற்றத்திற்கும் முயற்சி செய்தாலும் பெரிய அளவில் அது தாக்கம் ஏற்படுத்துவதில்லை. தன்னார்வளர்களும், அரசும் குறிப்பாக வனத்துறை, தோட்டக்கலை துறை, இந்திய மருத்துவ துறை ஆகியவை ஒருங்கினைந்துக் கீழ்கண்டப் பணியை மேற்கொள்வது இழந்ததை மீண்டும் பெற ஏதுவாக இருக்கும்.

1.   பொருளாதார, சமுதாய மேம்பாடு இல்லாமல் கல்வி, உடல்நலம், மனமாற்றம், ஆகியவை ஏற்பட வாய்ப்பில்லை. இதற்கு  முதல்படியாக மானாவாரியாக வளரும் சிறுதானியங்களின் உற்பத்தியை அதிகப்படுத்தி, அதனை சுத்திகரித்து மதிப்பு கூட்டும் பொருளாக மாற்றி அதற்கான விற்பனை வாய்ப்பையும் ஏற்படுத்தல்  வேண்டும்.  

2.   இங்கு இயற்கையில் கிடைக்கும் கடுக்காய், நெல்லிக்காய், மருதம்பட்டை, மலைநன்னாரி, கழற்சிக்காய், சிறுகுறிஞ்சான், வாய்விடங்கம், தேன் முதலியவற்றை தாவரம் அழிந்து விடாமல் அல்லது நிலையாக சேகரிக்கின்ற வழிமுறைகளைப் பயிற்றுவித்து, சேகரிப்பிற்கு பின்னர் சீராக தரம் பிரித்து, உலர்த்தி, சித்த, ஆயுர்வேத மருந்து செய்கின்ற அரசு மற்றும் கூட்டுறவு நிறுவனங்களுக்கு சரியான  விலையில் நேரடியாக விற்பதற்கு வழிமுறை செய்தல் வேண்டும்.

3.   இந்த தட்பவெட்ப சூழலில் இயற்கையாய் வளருகின்ற  குறைந்தபட்சம் 100 வகையான, சந்தனம் உட்பட மருத்துவ தாவரங்களை வனத்திலும், பொது நிலங்களிலும், தனியார் நிலங்களிலும், வளர்ப்பதற்கான தொழில்நுட்பம், விதை அல்லது கன்றுகள், இயற்கை இடுபொருள்கள், ஆகியவற்றை  அரசு துறைகள்,  வழங்கி விவசாய தொழிலாளர்களின் கூட்டுறவு நிறுவனம் ஏற்படுத்தி அதற்கான உதவி தொகையையும் 100 நாள் வேலை வாய்ப்பு திட்டத்தின் மூலமாகவும் பழங்குடியினர் சிறப்பு திட்டத்தின் மூலமாகவும் வழங்குதல் வேண்டும். மா, பலா, வாழை, மாதுளை, எலுமிச்சைப் போன்றப் பழப்பயிர்கள், உற்பத்தியைத் தனியார் நிலங்களில் உருவாக்க உதவி, சந்தை படுத்துவதற்கும் உதவ வேண்டும்.

4.   மேற்கல்வி கற்பதற்கான சிறப்பு பயிற்சி வழங்கி வாழ்வியலுக்கும்  பயன்படும் தொழிற்கல்விக்கு மாணவ மாணவியரை தயார்படுத்த வேண்டும். இவையெல்லாம் செவ்வனே செய்யும்போது இவர்கள் எளிதாகப் பணத்தை காட்டி மோசம் செய்கின்றவர்கள்  வலையில் சிக்காமல் தம் வாழ்வாதாரத்தை மேம்படுத்தி தங்களுடைய இயற்கை  செல்வங்களை பயன்படுத்தி சுயசார்புடையவர்களாக இருப்பர்.

5.பாரம்பரிய மருத்துவ அறிவையும், ஆரோக்கியமான உணவுப் பழக்கவழக்கத்தையும் மீண்டும் நினைவூட்டி அவர்களின் ஆரோக்கிய வாழ்க்கைக்குச் சுயசார்புள்ள மருத்துவ முறையைக் கடைபிடிக்க வைத்து நலமுடன் வாழ முயற்சிகள் மேற்கொள்ள வேண்டும்.

Global acceptance of Siddha Medical Practice – Scope and Challenges

Traditional Medicine of proven quality, safety, and efficacy, contribute to the goal of ensuring that all people have access to care. The traditional systems are valued mostly because of its closeness culturally to the practices of people. Most of the concepts of wellbeing as propounded in the traditional medicine are readily understandable by common man due to the closeness to their social, cultural features and as well as the plants used in medicine and food are familiar to them. They are also valued because of the fact that is close to homes, accessible and affordable.

Large numbers of people trust in the healing power of the traditional medicine. The affordability of most traditional medicines makes them all the more attractive at a time of soaring health-care costs and nearly universal austerity. Traditional medicine also stands out as a way of coping with the relentless rise of chronic non-communicable diseases. Regardless of reasons for seeking out traditional medicine, there is little doubt that interest has grown, and will almost certainly continue to grow, around the world. Siddha medicine, one of the two codified systems of India, the principles and practices that are well conceptually structured and well documented is also now slowly gaining attention in the vast expanse of land where south Indian population have migrated and settled but also among researchers of traditional medicine, anthropology and Public health.

Siddha medicine one among the well codified traditional system of medicine, though considered as a Tamil system of medicine is in fact pan global in nature for the following reasons. The Cittars who made the existing knowledge into codified health science by authoring treatises, originated or travelled to different parts of the world, particularly the Asia (Bogar, Pulipanni. Yacobu, Korakar, Thirumoolar, Dhanvantri to name a few. All the herbs and other material used in the drugs of the system do not belong to the current day south India alone or even the Indian subcontinent, various herbs (Asefodieta, Guggulu, Licorice) and inorganic including mercury are from outside the region. Most of all the basic concepts of Siddha are applicable throughout the world.

More over the current trend clearly suggests governments and consumers are interested not just in herbal medicines but are now beginning to consider aspects of traditional practices and practitioners and whether they should be integrated into health service delivery. Today Traditional medicine products and practices from one region are used throughout the world to complement local health care service delivery, making them a truly global phenomenon. The other factor why there is a need for global acceptance is because of the fact individuals move freely from country to country in order to live and work. This in turn requires availability of Siddha medicines globally and also a better understanding of the consistency and safety of practitioners’ ability to deliver health care in the new environment and cultural variations.

We need continues work on defining and supporting access to safe products and practices. The awareness about Siddha medicine among the Indian Diaspora (not just Tamils, many Malayalees after the opening of a college in Trivandrum and among Kannadigas and Telugu speaking population due to a large presence in Bangalore, Vizag and other towns and in the Indian neighborhoods in many countries (UAE, US and UK) where people temporarily travel and stay for work. The ethnic Tamil population that migrated to Europe and Canada from Sri Lanka in the past century and earlier migration to Malaysia, Singapore, Indonesia, Vietnam, Cambodia, South Africa have now realized the need to incorporate Siddha system into healthcare.

Health systems around the world are experiencing increased levels of chronic illness and escalating health care costs. Patients and health care providers alike are demanding that health care services be revitalized, with a stronger emphasis on individualized, person-centric care.

The emergence of life style disorders (Non communicable diseases) throughout the world has drawn attention to the usefulness of Siddha medical system, as the following basic understanding is the way to live healthy and reverse these non communicable disorders

·         Living in harmony with nature – understanding the relationship/ commonality of human and the environment – Five primordial elements

·         The understanding on the body- mind relationship in health and disease – Anthakaranas and Astaragas

·         Food and Health- Age, Activity, appropriate food for recovery from disease

·         Lifestyle, habits, physical activities and health – Daily regimen and Seasonal regimen – cleansing therapy

·         Uniqueness of the individual

These concepts are applicable to every living being in the world and could be practiced for better health in any part of the world.

Most of the Southeast Asian countries still reel under problems of Malaria, dengue and other viral diseases and some of the Siddha medicines which have shown promise will be readily accepted after certain data are generated and provided as these countries are also looking for solutions to these epidemics.

The popularity of physical manipulative therapy including therapeutic varma is gaining grounds as it does not require a great list of medicines to practice and the skill of the physician is the most important thing and it can be practiced in a small centre in any geographical location of the world. The role of varma is significant in three areas- pain management, correction of postural disorders and Sleep disorders. Certain external therapies do require a proper evaluation of safety and efficacy, but by and large can be adopted in most of the countries.

The herbs that are used frequently in Siddha medicine include a wide range of spices and condiments used in daily food across Asia, Eurosia and by Indian Diasporas even in the western world and could be readily locally manufactured in those countries itself. Many of the tropical herbs are also available in most of the Asian countries and governments will have no hesitation in permitting manufacture of the Siddha medicines based on these herbs and spices locally used and also permit import from India with proper product dossier. The principle of drug selection is based on Taste, Property, Potency, After taste and Unique action can be applied even to European herbs and instead of currently used Siddha herbs, newer herbs could be chosen based on these principles as even in the past herbs that are not native to South India have also been included in Siddha. Many of the Siddha herbs individually have been well investigated by different university departments and research centers and enough data on safety, efficacy at appropriate dose is already available and little more efforts on these formulations will make them acceptable globally. Initial choice should be simple formulations with fewer ingredients which are safe. This will make Siddha medicine entry easy in many countries

As much scope we have in making Siddha medical practice a global phenomenon, as Siddha medicine becomes more popular, it is important to balance the need to protect the intellectual property rights of our indigenous practitioners and their health care heritage while ensuring access to  Siddha knowledge and fostering research, development and innovation. Any actions should follow the global strategy and plan of action on public health, innovation and intellectual property Policy makers and consumers should consider how Siddha may improve patient experience and population health. Important questions of access as well as population and public health issues must be addressed.

Since practices vary widely from country to country with certain practices regarded differently depending on the culture, understanding and accessibility of conventional medicine, this system also need to fine tune to the local needs, environment – climate, weather, food and lifestyle.

 A practice where significant progress has been made is acupuncture. Although acupuncture was originally a feature of traditional Chinese medicine, it is now used worldwide. According to reports supplied by 129 countries, 80% of them now recognize the use of acupuncture.

The Challenges for making Siddha medical practice acceptable globally lies in convincing the governments about the quality of practitioners, practice and drugs.

The Siddha practitioners have a similar qualification and regulation like Ayurveda and the regulatory body being same, countries which have already permitted practice of the other Indian medical system will have lesser queries when approached by Siddha practitioners willing to establish practice. Some of the countries specify specific years of prior clinical experience immediately before applying for permission to establish practice and also requires a pre registration test mostly on public health, policy and safety, attitude. Aspiring Siddha practitioners needs to be trained on that. Even in a country where practice of Varma is allowed, Siddha medicines are yet to be permitted for use. Product registration is mandatory based on the product dossier, which should contain the details of ingredients, their safety profile, data on clinical efficacy, the Standard operating procedures adopted during manufacture, GMP status of the factory etc., Necessary precautions needs to be adopted in the choice of ingredients – herbs even, and local regulatory frame work on their status like- list of toxic herbs, narcotic drugs etc in the country of use. WHO limits of microbial load and heavy metal limits needs to be strictly adopted. But these challenges also provide an opportunity to ensure safe efficacious drugs for local users too. Yet another challenge for acceptance of Siddha Medical practice is the perception that it is linked with certain religious faith, philosophy, tantric and mystic practice. The use of inorganic too may pose a challenge initially and once we have enough data on their safety profile that could also be overcome. Today’s Overseas Indian generation gets all the awareness about Siddha either from TV shows or Social media posts which most of the time misrepresent the facts above Siddha. So proper awareness needs to be created based on evidence and reliable facts should be disseminated to them

Risk as perceived by people on use Traditional medicine as listed by WHO is applicable to Siddha practice also. Some countries have also found it difficult to regulate due to

·         Use of poor quality, adulterated or counterfeit products;

·         Unqualified practitioners

·          Misdiagnosis, delayed diagnosis, or failure to use effective conventional

treatments;

·         Exposure to misleading or unreliable information;

·         Direct adverse events, side effects or unwanted treatment interactions

To conclude Siddha medical practice can be made acceptable globally if Practitioners, Practice and products quality is properly regulated with the help of Ministry of AYUSH, our regulator body and research council.

Cyclone in the coastal city of Chennai- Revival of green cover

Following are important information that emerged from the brain storming session jointly by Tamil Nadu Association of Senior Professionals on Environment and Forest (TASPEF), Centre for Traditional Medicine and Research (CTMR), Chennai and the Department of Botany, Madras Christian College (MCC), Tambaram on 16^th Jan 2017

• The total number of fallen trees is 12000 but breakage of branches is numerous.

• Any replanting should be limited to 20000 considering the space available

•  The trees that have fallen are mostly Albizia saman (Rain Tree), Delonix regia (Gulmohr),  Cassia siamea (Siamese cassia), Peltophorum pterocarpum (Copper pod) and  Tabebuia rosea (Rosy trumpet). He listed the following native trees that have been uprooted viz., Azadirachta indica (Neem), Ficus religiosa (Pipul),Ficus benghalensis (Banyan),Tamarindus indica (Tamarind) and Thespesia populnea (Portia).

• Poorly developed root system, Infected trunks, Loose soil, Damaged roots: Unbalanced growth and Wind direction and wind barriers are the major influencing factors for Tree fall

•  Comprehensive plan for the revival of lost biodiversity of the City and the suburban areas and named the same as the GEAR plan. They are: Growing Greenery, Environmental enrichment, Aesthetic amelioration and Restoration of Biodiversity. Under Growing Greenery, appropriate strategy would be proper identification of planting zones, streets etc and using GPS, followed by development of plantation maps, considering environment stabilization requirement, espacement criteria and the need for increasing the number of trees two times.

•  In the selection of species, following criteria has to be considered: crown cover, aesthetic look, wind resistance, rapidity in growth, evergreen characters, deep rooting, drought hardiness and disease resistance, wildlife and biodiversity value, oxygen producing capacity and ability to sequester carbon dioxide.

• 4 Ps viz., Policy, Physical space, Planning and Peoples’ participation for achieving success are important in revival of lost biodiversity.

• It is highly essential that the Biodiversity Management Committees (BMCs) stipulated in the National Biodiversity Act should be put in place, even in urban areas at the earliest to protect the green lungs like reserve forests, religious groves in the urban parts of our State. The problem should be looked into its whole and not just in bits and fragments.

• Some actions are taken when problems crop up and then forget about it. The efforts should be sustained and continuous.
• There is ample scope for the corporate to get involved in the task of re-greening the areas suffered due to Vardah by allocating their Corporate Social Responsibility (CSR) funds.

• There should be a tree planting policy for urban areas that aims to reach the minimum requirement of at least about 9 sq. m tree cover per capita, as recommended by the World Health Organization and further stated that while assessing the tree requirement for Greater Chennai, the above aspect may be taken into consideration

• There is a need to establish a tree line along each road and street.

• The persons carrying out outstanding greening activities may be recognized as tree heroes.

•  Decentralized nursery production may be encouraged but with adequate quality monitoring.

•   Forest nurseries in Nanmangalam, Velachery and Anna Nagar could be approached for saplings. Technical assistance can be had from the organizers.

It is time to act than talk

Some species considering the possibilities are

·         Neem

·         pungam

·         Punnai

·         Nuna

·         Vagai

·         Vengai

·         Vilvam

·         Kumilam

·         Malai vembu

·         Asokam

·         Puvarasu

·         Arasu

·         Pavalamalli

·         Sarakondrai

·         Naaval

·         Illupai

·         Thetran

·         Nagalingam

·         Murukkan

·         Athi

·         Mulbery

·         Jatropha

·         Adathoda

·         Nochi

·         Kattu badam

·         Putranjevi

·         Kadambam